wandelen langs de Waal bij Nijmegen

BRON bUITENLEVEN


Struinen? Hier doe je
Op verschillende plekken in
Nederland kun je langs het
water wandelen, maar nergens
kan het zo uitgebreid als langs
de Waal. Van Millingen aan de
Rijn tot aan Slot Loevestein bij
Woudrichem loopt langs beide
zijden van de rivier een struinpad.
In totaal zijn er zes routes
die op elkaar aansluiten, bij
ￏ dat ' ;
' u a L
elkaar opgeteld z i j n de 220 km maar de routeﾻelders oppakken
lang. Je vindt d￩ routes, p\im kan ook. R￳￶ts wafri^￩fde v ^ r
lang. je vincii ae rokjes,,piym Kan OOK. KOOTS wanaeiae vo￯>r
enkele stru?nom^e^ﾣy,m * dit verhaal het sturfcVan
gefderseroutes.nl. Per route Nijmegen naar Mflfingen aan
is een gps-bestand4e down- ? de Rijn, zie kaart op pag/86.
loaden of een pdf van^te ^ Let op: honden 1\jn v^aak niet
routekaart. Je^eigen kaarten* toegestaan vanwegef de aanmeenemen
is'echter geen /r ; weﾣfgfe grote grazers. En.wif je
overbodige Iutf￩. Er zijn met de pont? Op voetveren.nl '
verschillepd￫ startpunten, kun je de vaartijderi checken. .


Verkeersgeluiden vermengen
zich met het geluid van
hommels die sloom op zoek
zijn naar nectar. Een aalscholver
poetst zijn veren
en water knaagt aan
witgeel strandzand. Bijna
nergens in Nederland kun
je zittend vanaf de oever en
omgeven door een zee van
bloemen zo mooi zien hoe
riviernatuur en een grote
stad (Nijmegen) zo dicht
op elkaar kunnen bestaan.
Als wandelaar vang je het
allemaal in ￩￩n beeld door
het volgende te doen: loop
vanuit Nijmegen via de
Waal kade onder de grote
brug door, neem de boogbrug
voor voetgangers - de
Ooijpoort - over een zijarm
van de Waal, pak een stukje
struinroute en draai je om:
wauw, wat een uitzicht.


gemoedelijke grazers
In de uiterwaarden buiten Nijmegen staat op
een gegeven moment het bordje "Doorgaande
route". Tien meter verder staan vier koniks op
het wandelpad. Ze kijken even op en grazen
verder. Links en rechts staan bloemen en ruigtes
tot heuphoogte: omlopen is onmogelijk.
Net als 25 meter afstand houden, zoals de
informatieborden aangeven. De kudde op
korte afstand passeren biedt kans de paarden
goed te bekijken; hun manen en staarten zitten
vol zaadbollen van distels. Het konikpaard
zette in 1982 voor het eerst voet op Nederlandse
bodem toen een kudde werd losgelaten
bij de Groningse Ennemaborg. Rond 2008 liep
bijna de helft van alle koniks ter wereld in
Nederland. Tegenwoordig zijn ze ook naar
andere plekken in Europa verhuisd. Naar
schatting zijn er nu 1.500 koniks in Nederland,
in het stuk tussen Nijmegen en Millingen aan
de Rijn kom je onderweg diverse keren grote
grazers tegen. "Op dit hele traject lopen
80 koniks en 110 galloways", weet kuddebeheerder
Wil bert Verriet van FreeNature te
vertellen. Het verschil tussen beide grazers is
dat runderen een voorkeur hebben voor ruiger
gewas en paarden liever kort en jong gras eten;
als dat niet voorradig is, zoeken ze de plekken
op die al door runderen zijn begraasd.
Er zijn een paar plekken waar je bij mooi weer
het strand deelt met runderen en paarden. In
de Bisonbaai langs de Waal is dat het geval. Op
zomerse dagen trekt deze nevengeul mensen
die verkoeling zoeken. Op een lentedag is het
er bijna uitgestorven. Ergens klinkt het geluid
van een trekker, her en der zwemmen knobbelzwamen.
Mooi, die riviernatu


Om de grote hoeveelheden regen- en
smeltwater beter af te kunnen voeren, zijn
op verschillende locaties langs de Waal
nevengeulen gemaakt, dijken verder landinwaarts
gelegd en uiterwaarden verlaagd
door ze uit te graven. De rivier krijgt zo meer
ruimte en de druk op de dijken neemt af.
Onderweg kun je de ingrepen in het landschap
met eigen ogen zien.
Tussen Nijmegen en Lent maakte de Waal
een scherpe bocht en bij hoogwater kon
het water bijna geen kant op. Door de dijk
bij Lent 350 meter verder landinwaarts te
leggen en door de aanleg van een 3 kilometer
lange nevengeul, krijgt het water meer
'ademruimte'.
Verderop, in de Millingerwaard, wordt nog
volop gegraven om de uiterwaarden te
verlagen, hier en daar voelt het gebied daardoor
aan als een bouwterrein met brede
zandwegen vol plassen en kuilen.Toch blijft
de natuur overheersen. Helemaal als in het
struikgewas iets groots en zwaars in
beweging komt. Ineens steekt een galloway
zijn kop uit het struikgewas en steekt vervolgens
loom het pad over. Als wandelaar heb je
maar even te wachten.